Ensaf Haider
Oleg Eliete Paraguassu
Morales
Fadimata
Sonita William Binney
Parvez Eliete Paraguassu Hooligan Sparrow

Emad Burnat

De Palestijnse landarbeider Emad Burnat woont in het Palestijnse dorpje Bil’in op een paar kilometer van de Westelijke Jordaanoever. Als hij in 2005 een camera krijgt, wordt hij dè cameraman van het dorp. “Ik film om niet te vergeten.”

 

Emad Burnat leeft met zijn gezin, net als vele generaties voor hen, van het land. Samen met zijn vrouw Soraya – een Palestijnse, geboren in Brazilië – en hun vier zoons.  Als hij bij de geboorte van zijn vierde zoon Gibreel, een camera krijgt, begint hij met het filmen van zijn familie. In datzelfde jaar komen de dorpelingen van Bil’in erachter dat de afscheidingsmuur die Israel bouwt meer dan vijftig procent van het land van de dorpelingen in gaat nemen. De dorpelingen beginnen te protesteren, zonder geweld. De Israëliërs reageren met rubberen kogels, traangas en fysiek geweld. Burnat is erbij en zet het op film.

Bil’in wordt al snel het centrum van geweldloos Palestijns verzet, en krijgt veel internationale aandacht. Journalisten en activisten van over de hele wereld komen naar het dorpje toe. Maar Burnat staat bekend als dè cameraman van het dorp, die, ook als alle journalisten weg zijn, blijft filmen.

In de jaren die volgen is er veel vast te leggen. Bulldozers trekken olijfbomen uit de grond en Israel bouwt een muur om de Palestijnen te scheiden van de Israëlische nederzetting, die gestaag groeit. De sfeer wordt steeds grimmiger in het dorp. Twee jongens, van elf en zeventien jaar, worden doodgeschoten. Burnat’s zoon is inmiddels 4 jaar oud, net als het verzet in Bil’in.

Burnat heeft in zes jaar tijd vijf camera’s nodig. Er sneuvelt er regelmatig een, onder andere door een kogel en een woedende Israëliër. Op een nacht in 2006, wanneer Burnat aan het filmen is, wordt hij gearresteerd. Hij wordt een paar weken vastgehouden in de gevangenis en krijgt daarna huisarrest. Zijn camera wordt kapot gemaakt. Na zijn arrest smeekt zijn vrouw Soraya hem te stoppen, maar Burnat gaat door met filmen.

De beelden van Burnat worden niet alleen door journalisten gebruikt, maar ook als bewijs in rechtbanken. In eerste instantie is Burnat helemaal niet van plan om zelf een film van de beelden te maken: zijn filmen is een onderdeel van het demonstreren, en om bescherming te bieden aan de dorpelingen.

Maar als hij meer en meer samenwerkt met Guy Davidi, een Israëlische filmmaker die veel in Bil’in filmt, ontstaat het idee om een persoonlijke film te maken van de geschoten beelden van Burnat. “Een moeilijke beslissing”, zegt Burnat. “Het vertonen van je persoonlijke leven en familie is hier niet gebruikelijk.” Ook de samenwerking met een Israelische filmmaker zorgt voor scheve blikken.

Toch maakt hij  de film 5 Broken Camera’s van het materiaal, die onder meer de publieksprijs én Movies that Matter award tijdens IDFA 2011 wint.

Matter of Act
sidebar image

Zoeken in Films

ZOEKEN ALGEMEEN

Nieuwsbrief Festivalkrant
Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook Volg ons op Youtube