Ensaf Haider
Oleg Eliete Paraguassu
Morales
Fadimata
Sonita William Binney
Parvez Eliete Paraguassu Hooligan Sparrow

Robi Damelin: Activist voor verzoening

‘Dit is een van de moeilijkste brieven die ik ooit zal moeten schrijven. Mijn naam is Robi. Ik ben de moeder van David, die is gedood door uw zoon.’ Met deze emotionele woorden begint de brief van de Israëlische Robi Damelin aan de Palestijnse ouders van de sluipschutter die haar zoon heeft doodgeschoten. Robi Damelin weigert om slachtoffer te zijn.

Robi Damelins opmerkelijke pad naar verzoening en vergiffenis begon in maart 2002, op het toppunt van de Tweede Intifada. Haar zoon David, een 27-jarige student en reserveofficier, werd toen gedood terwijl hij de wacht hield bij een checkpoint op de Westelijke Jordaanoever. De schutter was de Palestijn Thaer Hamad. Toen twee officieren haar het nieuws brachten en zeiden dat ze wraak zouden nemen, antwoordde Damelin: ‘Niemand mag worden vermoord in naam van mijn zoon.’ Damelin gelooft dat als je elkaars menselijkheid ziet, je geen vijanden meer zult zijn.

Oude wonden heropenen

Vandaag de dag reist deze energieke 69-jarige oma de wereld rond om deze boodschap uit te dragen aan meer dan 25.000 mensen per jaar in moskeeën, synagogen, parlementen, legers en op openbare bijeenkomsten. Iedere keer heropent ze haar oude wonden en staat ze oog in oog met haar dilemma’s.

Damelin: ‘Toen Thaer werd gearresteerd in 2004, wilde iets in mij helemaal niet dat hij werd gepakt. Want ik wilde hem niet ontmoeten. Toen ik hem uiteindelijk een brief stuurde, was ik niet langer het slachtoffer.’

Aanvankelijk weigerde Thaer botweg om ‘de bezetter van zijn land’ te ontmoeten. Later liet hij weten dat hij bereid was Damelin te ontvangen. ‘Ik dacht: wie denkt hij verdomme dat hij is?’ zegt Damelin. ‘Maar toen begreep ik dat ook Thaer getraumatiseerd is. Als kind zag hij hoe zijn oom op gruwelijke wijze werd vermoord door de Israëli’s. Ik wil niet het onrecht goedpraten dat hij heeft aangericht, maar ik wil wel de andere kant zien.’

Mensenleven

Daarom ging Robi Damelin er in 2011 mee akkoord om Thaers naam op de lijst gevangenen te zetten die zouden worden geruild voor de Israëlische soldaat Gilad Shalit. ‘Het was de meest eenzame periode die je je kunt voorstellen, maar een mensenleven is belangrijker dan mijn kleinzielige wens om iemand de rest van zijn leven in de gevangenis te houden.’

Thaer zat niet bij de uitgeruilde gevangenen en hun ontmoeting in de gevangenis wordt gecompliceerd door bureaucratie, regels en vergunningen van zowel de Israëlische als de Palestijnse autoriteiten. Maar Robi weet nu wel dat ze klaar is voor een ontmoeting met degene die David heeft vermoord, en dat ze wil begrijpen waarom hij het heeft gedaan.

Zuid-Afrika

Deze overtuiging bracht haar terug naar haar geboorteland Zuid-Afrika, dat zijn oude wonden herstelt na een lang proces dat begon met de Waarheid- en Verzoeningscommissies in de jaren 90. Robi: ‘Verzoening als nationaal programma betekent dat je de waarheid en het lijden van de ander moet erkennen, zonder te hoeven vergeven. Dit is ook cruciaal in het Israëlisch-Palestijnse vredesproces. De bezetting verwoest Israëls morele fundamenten. Zonder verzoening zijn we verloren. Zuid-Afrika herinnert me eraan dat het onmogelijke kan gebeuren.’

Door Simone Korkus

www.onedayafterpeace.com

Matter of Act
sidebar image

Robi Damelin

Robi Damelin is te zien in One Day After Peace

Zoeken in Films

ZOEKEN ALGEMEEN

Nieuwsbrief Festivalkrant
Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook Volg ons op Youtube