Ensaf Haider
Oleg Eliete Paraguassu
Morales
Fadimata
Sonita William Binney
Parvez Eliete Paraguassu Hooligan Sparrow

Ahmed Hassan: idealist van het Tahrirplein

Drie jaar geleden veranderde het Tahrirplein in Cairo het leven van Ahmed Hassan en vele andere Egyptenaren. In januari 2011 begon hier de opstand die duizenden mensen de straat op bracht en leidde tot de val van president Hosni Mubarak. ‘Ik hoorde mensen buiten schreeuwen,’ herinnert Hassan zich. ‘Ik zag veel politiemensen en een menigte. Iemand riep dat Mubaraks regime weg moest. Ik rende naar buiten om mee te doen.’

Het duurde 24 jaar voordat Hassan tot de conclusie kwam dat er iets moest veranderen in Egypte. Hij groeide op in de arme wijk Shubra. Als 6-jarige moest hij beginnen met werken nadat zijn vader was overleden. ‘Mijn hele leven leefde ik onder Mubarak. Er was nooit genoeg geld maar niemand klaagde of durfde de overheid te bekritiseren. De leiders zaten aan de top, de mensen onderop leden en stierven in stilte. Er was corruptie, geen waardigheid en geen hoop voor de toekomst. Ik droomde ervan naar het buitenland te vertrekken.’

Maar tijdens de demonstraties op het Tahrirplein veranderde Hassan van gedachten. ‘Ik demonstreerde zij aan zij met mannen en vrouwen van verschillende politieke achtergrond. Toen wist ik dat ik Cairo nooit zou verlaten,’ zegt hij.

De voornamelijk geweldloze demonstranten kregen politietroepen tegenover zich met helmen, schilden, vuurwapens en traangas. Hassan: ‘Ik zag hoe de politie mensen neerschoot. Er waren vroeger ook wel demonstranten aangevallen door de politie, maar dit keer bleven de mensen komen, in steeds grotere aantallen. We vochten voor een einde aan Mubarak, corruptie, economisch onrecht en mensenrechtenschendingen. Revolutie is emotie, en dat verenigde ons. We namen bezit van het plein.’

Na de val van Mubarak nam het leger de macht over. Ze beloofden tegemoet te komen aan de eisen van de demonstranten, maar arresteerden ze en veroordeelden ze in militaire rechtbanken. Tien maanden na de val van Mubarak gingen de mensen weer de straat op en vroegen om een burgerregering. Tanks en pantserwagens grepen keihard in. Honderden mensen kwamen om. Ahmed Hassan raakte gewond.

Maar hij en zijn mededemonstranten beschikken over een wapen dat het leger en het regime niet kunnen onderdrukken. Met behulp van burgerjournalistiek, sociale media en moderne technologie maken ze hun strijd wereldwijd bekend.

Hassan: ‘We legden dingen vast met onze mobiele telefoons. Ik filmde hoe een politieagent een demonstrant van dichtbij neerschoot en stuurde het filmpje naar een nieuwszender. We lieten heel Egypte zien hoe de mensenrechten werden geschonden.’

Veel is er veranderd de afgelopen drie jaar, maar veel is ook hetzelfde gebleven. Nadat het leger een jaar lang aan de macht was geweest, werd Mohammed Morsi tot president gekozen. Een jaar later werd hij weer afgezet door het leger, die hem ervan beschuldigden zijn macht onwettig uit te breiden. Ook toen deed Hassan weer mee aan demonstraties op het Tahrirplein. Tijdens confrontaties met het leger zijn sindsdien al ten minste duizend demonstranten omgekomen.

Hassan blijft hoopvol en idealistisch. ‘Onze stem is doorgedrongen tot in ieder Egyptisch huishouden,’ zegt hij. ‘Ook al blijft het leger aan de macht wíe er ook gekozen wordt, onze strijd wordt aangewakkerd door hun fouten en zal alleen maar groeien. Wij blijven vechten voor onze idealen.’

Door Simone Korkus

Matter of Act
sidebar image

Ahmed Hassan

Zoeken in Films

ZOEKEN ALGEMEEN

Nieuwsbrief Festivalkrant
Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook Volg ons op Youtube