Ensaf Haider
Oleg Eliete Paraguassu
Morales
Fadimata
Sonita William Binney
Parvez Eliete Paraguassu Hooligan Sparrow

Meron Estefanos - Stem van Eritreërs

Eritrese vluchtelingen die Israël proberen te bereiken worden ontvoerd, gegijzeld en gemarteld in de Sinaï-woestijn. Velen overleven het niet. Meron Estefanos probeert de internationale gemeenschap bewust te maken van deze wreedheden. Ze rekent erop dat de film Sound of Torture hieraan zal bijdragen. ‘Ik hoop dat de film fungeert als ambassadeur.’

‘Ik kon níet begrijpen dat dit gebeurde terwijl de hele wereld zweeg.’ Toen Meron Estefanos voor het eerst hoorde van het ontvoeren en martelen van Eritrese vluchtelingen in de Sinaï-woestijn, schreef ze naar de Verenigde Naties, het Europees Parlement en het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken. ‘Ik dacht: als zij ervan afweten, kunnen ze soldaten sturen en die mensen redden.’ Er gebeurde niets.

Al jaren probeert de Zweeds-Eritrese Meron Estefanos de aandacht van de wereld te vestigen op de benarde situatie van Eritrese gijzelaars in de Sinaï, en op de dramatische mensenrechtensituatie in Eritrea. De film Sound of Torture volgt haar naar Israël, waar ze voormalige gijzelaars ontmoet die zij heeft geholpen en gesteund in haar radioprogramma Voices of Eritrea.

De Sinaï-route naar Israël werd populair onder vluchtelingen uit Eritrea nadat de Europese Unie de grenscontroles had aangescherpt. Aanvankelijk betaalden zij een relatief bescheiden bedrag aan de smokkelaars en was hun ontvangst in Israël niet ongunstig. Maar de situatie verslechterde snel. De smokkelaars begonnen de vluchtelingen te ontvoeren, onder wie ook Eritreërs die niet van plan waren om naar Israël te gaan. Ze eisten steeds hoger losgeld. Velen werden gemarteld. Tegelijkertijd werd Israëls houding tegenover Afrikaanse vluchtelingen negatiever.

Estefanos voerde campagne in Brussel, Washington, New York (bij de VN), en Stockholm, maar met weinig succes. ‘We weten niet tot wie we ons moeten wenden,’ zegt ze. Velen in de Eritrese diaspora ontkennen de ernst van de situatie en dat bemoeilijkt haar acties. Aanhangers van het Eritrese regime ‘romantiseren de helden die ons van Ethiopië hebben bevrijd en negeren de schendingen van de mensenrechten,’ zegt ze.

Het regime ontkent dat duizenden Eritreërs iedere maand het land ontvluchten, en dat velen worden ontvoerd en verdrinken in de Middellandse Zee. Aanhangers van het regime in het buitenland reageren net zo. Estefanos: ‘Als een boot kapseist in de Middellandse Zee en het regime zegt dat de mensen die zijn verdronken niet uit Eritrea kwamen, zeggen deze aanhangers van het regime het ze na – zelfs als ze iemand kennen met een familielid die tijdens het ongeluk verdronk.’

De aanhangers van het regime proberen Estefanos in diskrediet te brengen. Ze beschuldigen haar er zelfs van de ontvoeringen zelf te organiseren. ‘Maar hoe meer kritiek ik krijg, hoe gemotiveerder ik word,’ zegt ze. ‘Ik moet iets goed doen als ze zo kwaad worden.’ En toen het Sinaï-probleem bekend werd, belden sommige regime-aanhangers zelfs om te zeggen: ‘Ook al delen we je politieke standpunten niet, we zijn je dankbaar voor wat je voor de gijzelaars doet.’


Door Gijsbert van Liemt

Matter of Act
sidebar image

Meron Estefanos

Zoeken in Films

ZOEKEN ALGEMEEN

Nieuwsbrief Festivalkrant
Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook Volg ons op Youtube