Ensaf Haider
Oleg Eliete Paraguassu
Morales
Fadimata
Sonita William Binney
Parvez Eliete Paraguassu Hooligan Sparrow

Maurice Tomlinson- Ballingschap sterkt homorechtenactivist

Jamaica, het Caraïbische eiland dat iedereen kent van de reggaemuziek, is berucht om het enorme geweld tegen homo’s, lesbiennes en transgenders. Advocaat Maurice Tomlinson was de meest zichtbare pleitbezorger van homorechten, totdat een krant bekendmaakte dat hij zelf homoseksueel was. Hij was gedwongen Jamaica te ontvluchten, maar gaf zijn strijd niet op. ‘Vanuit het buitenland kan ik uitgesprokener zijn.’

Sinds hij de Bijbel kon lezen, wist Maurice Tomlinson dat zijn gevoelens voor mannen werden gezien als zondig. Opgroeiend in het intens christelijke Jamaica, draaide het leven van zijn familie om de kerk. ‘Ik ben grootgebracht met paranoia over homoseksualiteit. Maar mijn gevoelens bleven bestaan’, zegt hij. Zelfs toen hij streed voor gerechtigheid voor LGBT-ers (lesbisch/gay/biseksueel/transgender), deed hij dat aanvankelijk zonder openlijk voor zijn eigen seksuele oriëntatie uit te komen. Dat veranderde begin 2012, toen een Jamaicaanse krant foto’s publiceerde van Tomlinsons huwelijk met een Canadese man. De talloze doodsbedreigingen die volgden, dwongen hem zijn geboorteland te ontvluchten.

Minstens eens in de week krijgt J-FLAG, een Jamaicaanse organisatie die pleit voor de rechten van LGBT-ers, bericht van geweld of bedreigingen tegen personen vanwege hun seksuele geaardheid; volgens de organisatie doet de politie niet genoeg om burgers ertegen te beschermen. Geen wonder dat Tomlinson zich niet meer veilig voelde nadat hij door de landelijke krant uit de kast was gedwongen. ‘Ik kon nergens terecht’, zegt Tomlinson in de documentaire The Abominable Crime, die het leven van verschillende gays in Jamaica portretteert.

De alomtegenwoordige muziek op het eiland versterkt de anti-homostemming alleen maar. Jamaicaanse dancehall- en reggae-artiesten steken hun afkeer van niet-heteroseksuelen niet onder stoelen of banken, en sommige van hun songteksten roepen zelfs regelrecht op tot het vermoorden van homoseksuelen. Tomlinson: ‘Van maandag tot zaterdag horen Jamaicanen anti-gay-muziek, en op zondag horen ze anti-gay-preken. Een rampzalig scenario.’

Interessant genoeg kan het buitenland daarop wel invloed uitoefenen, zegt de Jamaicaan. ‘Deze bands verdienen hun meeste geld met buitenlandse optredens. Als organisatoren van festivals in andere landen weigeren om homofobe artiesten een platform te bieden, dan zullen die muzikanten zich realiseren dat hun gedrag in Jamaica hun kansen in het buitenland beïnvloedt.’

Tomlinsons betrokkenheid bij de strijd hield niet op toen hij zijn land noodgedwongen verliet. Ondanks de risico’s keert hij geregeld terug naar Jamaica om te vechten voor LGBT-rechten. ‘Veel van de angst over gays komt voort uit onwetendheid. De enige manier om dat te veranderen is zichtbaar zijn, zodat mensen ons kunnen leren kennen.’ Hij denkt zelfs dat zijn ballingschap zijn activisme effectiever heeft gemaakt. ‘Toen ik nog thuis woonde, waren mijn commentaren bedeesder. Ik moest daarna immers de straat weer op. Vanuit het buitenland kan ik een veel uitgesprokener pleitbezorger zijn voor homorechten in Jamaica.’

Door Femke van Zeijl

Matter of Act
sidebar image

Zoeken in Films

ZOEKEN ALGEMEEN

Nieuwsbrief Festivalkrant
Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook Volg ons op Youtube