Ensaf Haider
Oleg Eliete Paraguassu
Morales
Fadimata
Sonita William Binney
Parvez Eliete Paraguassu Hooligan Sparrow

Ye Haiyan – Feministische hooligan

‘Een goed systeem krijg je door menselijke inspanning’, zegt Ye Haiyan. De activiste, ook wel bekend als Hooligan Sparrow, beschouwt zichzelf als een van die mensen die het Chinese systeem moeten veranderen. Ze neemt het op voor de rechten van vrouwen en meisjes in haar thuisland China – ongeacht de gevolgen voor haar eigen vrijheid.

Activiste Ye Haiyan zegt best optimistisch te zijn over wat ze de afgelopen jaren heeft bereikt. ‘Overheidsfunctionarissen behandelen ons anders. Ze zijn wat milder geworden.’ Ye zegt dit overigens vlak nadat ze opmerkte dat er twee mannen naast haar staan om mee te luisteren naar het telefoongesprek. Voor haar is dit niets nieuws: bedreigingen, ondervragingen en achtervolgingen zijn gesneden koek.

Al meer dan tien jaar vecht ze voor de rechten van prostituees. Het meest bekend werd ze met haar acties op het eiland Hainan, waar ze aandacht vroeg voor de zaak van een schoolhoofd dat zes tienermeisjes had verkracht. Als Ye niet had opgetreden, was hij er wellicht mee weggekomen door te doen alsof het om prostitutie ging.

De naaktfoto’s van zichzelf waarmee Ye aandacht vraagt voor de misstanden in China hebben meer dan eens voor tumult gezorgd in de Chinese media. ‘In het begin was het vooral een persoonlijke zaak en zocht ik geen reacties. Later werd het een manier om te laten zien dat mensen mij niet konden raken.’ De foto’s waren niet bedoeld om aandacht te vragen, beweert Ye. Maar dat veranderde toen ze zich realiseerde dat haar boodschap juist door het schokeffect zo wijdverspreid werd.

Sindsdien is ze al enkele keren als persona non grata de stad uit gejaagd. Dat onzekere bestaan trok een zware wissel op haar tienerdochter, vertelt ze. ‘Yaxin is nu bang voor vreemden, en ze denkt continue dat we in de gaten gehouden worden.’ Haar dochter is de reden dat het de laatste tijd rustiger is rondom Ye Haiyan. ‘Ik weet dat er offers moeten worden gebracht, maar ik moet mijn verantwoordelijkheid als moeder nemen. Ik kan haar niet opgeven.’

Ze troost zich met de gedachte dat het allemaal niet voor niets is. De sociale bewustwording is gegroeid, de laatste jaren. Op internet discussiëren Chinezen nu over politieke kwesties, en kritiek op verkrachtende mannen is geen taboe meer. Niettemin is van vrijheid van meningsuiting nog geen sprake. Ye hoopt dat overheidsambtenaren en regeringsleiders rationeler gaan communiceren met mensen wier ideeën ze niet delen, in plaats van ze gewoon maar te arresteren.

Soms overweegt ze naar het buitenland te vluchten; de vrijheid waarin collega’s zoals Ai Weiwei hun werk kunnen doen, is aanlokkelijk. Maar Ye blijft liever. ‘Een goed systeem krijg je door menselijke inspanning. Een systeem in een ander land is misschien beter, maar is bereikt door de mensen daar. Ik kan er toch niet zomaar heen gaan en profiteren van hún systeem? Misschien gaat het in ons land over een paar jaar wel beter. Als ik dan ergens anders ben, zie ik het niet.’

Door Eefje Rammeloo

 

Matter of Act
sidebar image

Zoeken in Films

ZOEKEN ALGEMEEN

Nieuwsbrief Festivalkrant
Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook Volg ons op Youtube