Leyla Imret - Dil Leyla


Leyla Imret groeit op in Cizre, in het hart van het Koerdische verzet. Als ze vijf is wordt haar vader-een guerrillastrijder- vermoord. Leyla wordt naar Duitsland gestuurd en groeit op bij haar tante. Maar haar geboorteplaats laat haar niet los. Eenentwintig jaar later keert ze terug en wordt ze als verloren dochter zó enthousiast onthaald dat ze verkozen wordt tot burgemeester, de jongste van heel Turkije. Maar haar onophoudelijke positivisme om haar geboorteplaats te verbeteren maakt al snel plaats voor angst en onzekerheid.

Leyla Imret is geboren in het hart van het Koerdisch verzet tegen Turkije. In het stadje Cizre, vlakbij de Syrische en Irakeze grens, was haar vader een bekende guerrillastrijder. Leyla herinnert zich nog goed dat hij veel van huis was, de mannen van het stadje trokken de bergen in om te vechten. "Ik huilde dan altijd." Als hij er wél was, was hij haar hele wereld. 'Dil Leyla' noemde hij haar liefkozend: 'Leyla, mijn hart.'

Leyla herinnert zich de tanks die door de straten reden, mensen rennend en vluchten om haar heen, de geur van bloed, overal doden. "Als je zoiets als kind meemaakt, vergeet je dat nooit meer." Haar vader wordt doodgeschoten. Leyla is dan vijf jaar oud.

Haar moeder stuurt haar naar Duitsland, waar Leyla opgroeit bij haar tante, de zus van haar vader. Een liefdevol nest, Leyla gaat naar een goede school, krijgt lieve vrienden en goed werk: een prettig bestaan.

Maar haar geboorteplek Cizre laat haar niet los. Als ze na eenentwintig jaar teruggaat, de rust en vrede is teruggekeerd in de stad, voelt ze zó een sterke band met de plek dat ze meedoet met de lokale verkiezingen. Ze wordt verkozen tot burgemeester: met haar 26 jaar de jongste van Turkije en de eerste vrouwelijke burgemeester van Cizre.

Leyla's dromen zijn groot: ze wil parken en speeltuinen aanleggen voor de kinderen, ze de jeugd geven die zij daar nooit heeft gehad. Ze laat moderne slachthuizen bouwen, plant 15.000 bomen en belooft de inwoners een goede toekomst.

Maar dan keert het tij en laait het geweld weer op. De HDP, de pro-Koerdische partij waar ook Leyla toe behoort, wint een groot aantal stemmen bij de landelijke verkiezingen in 2015 en wordt de derde partij van Turkije. De Turkse president Erdogan beschuldigt de HDP echter van steun aan terreurorganisatie PKK en opent de klopjacht op Koerdische politici. Cizre wordt onder vuur genomen.

In de tijd daarna maakt het optimisme van Leyla plaats voor angst en onzekerheid. Ze moet onderduiken en kan elk moment gearresteerd worden. "Ik vroeg me vroeger altijd af waarom mijn vader zijn leven riskeerde. Nu doe ik dat ook, terwijl ik aan de democratische kant van het verhaal sta." Officieel wordt ze door de Turkse regering uit haar functie als burgemeester ontheven, maar ze geeft niet op: "ik ben door de mensen hier gekozen, en zij zijn de enigen die me als burgemeester kunnen ontslaan."

Leyla Imret is helaas niet op het Movies that Matter Festival aanwezig.