Shifa al-Qudsi & Assaf Yacobovitz - Disturbing the Peace


Shifa al-Qudsi
wilde een riem met explosieven om doen en zichzelf tot ontploffing brengen. Om zoveel mogelijk Israëliërs te doden. Intussen zat Assaf Yacobovitz in een controlekamer op knoppen te drukken en orders te geven bommen te droppen: om zoveel mogelijk Palestijnen te doden. Nú strijden Shifa en Assaf allebei voor een vreedzame oplossing voor het conflict.

Het is nacht als Shifa al-Qudsi- een 25-jarige alleenstaande moeder uit een Palestijnse stad- haar dochtertje een laatste kus geeft. Even daarvoor heeft ze haar verteld dat mama zichzelf op gaat blazen. Dat ze haar heel erg zal missen, maar dat ze het móet doen. Ze doet de deur open, maar dan staat haar huis ineens vol soldaten. Ze wordt gearresteerd en moet zes jaar de gevangenis in. Haar zelfmoordaanslag mislukt.

Assaf Yacobovitz werkt bij de luchtmacht van het Israëlische leger. In de controlekamer kijkt hij op radarschermen en drukt op knoppen. Als militairen in de lucht vragen of het akkoord is dat ze de bommen gooien, zegt hij klakkeloos 'ja'.

Shifa heeft tot nu toe geen extreme politieke ideeën gehad, maar sinds haar twee Palestijnse nichtjes werden gedood, en haar dochtertje elke nacht gillend wakker werd met nachtmerries, was er iets geknapt. Ze móest iets doen, tegen die “honden” die hun land bezetten en hun kinderen vermoorden. Maar nu de zelfmoordaanslag is mislukt, zit Shifa in de gevangenis. In die jaren komt ze langzaam tot nieuwe inzichten: ze leest veel over Mahatma Gandhi en Nelson Mandela. Als een Israëlische bewaakster vertelt dat haar broer net is omgekomen door een zelfmoordaanslag, maar Shifa niks kwalijk neemt, realiseert ze zich: er is ook goedheid in de wereld. Goedheid is overal.

Assaf is nooit écht bezig met wie of wat de bommen eigenlijk raken. Maar als hij op een dag een order geeft om bommen te laten vallen, en vervolgens de televisiebeelden ziet van wat hij heeft aangericht, schrikt hij. "Kijkend vanuit die ruimte met airconditioning naar die bloederige werkelijkheid daar verderop, knapte er iets." Assaf stapt uit het leger en weigert nog mee te vechten. Hij is één uit een grotere groep Israëlische soldaten die geen geweld meer wil gebruiken. Een beslissing die niet makkelijk valt in Israël: ze worden met de nek aangekeken door politici, vrienden en familie. Landverraders zijn het.

Shifa en Assaf willen het, net als andere Palestijnen en Israëliërs, anders doen. Ze besluiten elkaar in een groep te ontmoeten: Palestijnen en Israëliërs bij elkaar in één ruimte. Om elkaar de hand te schudden. Elkaar te vertellen wat ze gedaan hebben. Elkaar in de ogen te kijken. En elkaar proberen te vergeven.

De ontmoeting is het begin van een organisatie die Combatants for Peace heet: een groep van voormalige Israëlisch soldaten en Palestijnse vechters, die voorbij hun eigen grens kijken en elkaar willen begrijpen. Die het Israëlisch-Palestijnse conflict op een geweldloze manier benaderen en oplossen. Ze gaan met elkaar in gesprek en organiseren vreedzame demonstraties. Assaf: "Als je met humaniteit naar de andere kant kijkt, kún je elkaar simpelweg niet doden". Shifa: "We dragen dezelfde boodschap: dat we vrede willen."


Assaf Yacobovitz is psycholoog en woont in Tel Aviv, in Israël.

Shifa al-Qudsi kan helaas Palestina niet verlaten, daarom zal Jamel Qassas, een ander Palestijns lid van de Combatant for Peace, aanwezig zijn.