Q&A na ‘Chanson pour Amine’

Strijd tegen staatsterrorisme

Voorafgaand aan de vertoning van Chanson pour Amine, dinsdagavond 30 maart, gaf de Nederlands-Algerijnse theaterartiest en mimespeler Hakim Traïdia een korte introductie. De film werd gevolgd door een Q&A onder leiding van Hakims broer Karim Traïdia met Nassera Dutour, die geportretteerd wordt in de film, en regisseur Alberto Bougleux.

Sinds Algerije begin jaren negentig de strijd aanbond met de fundamentalistische islam, 'verdwijnen' er regelmatig mensen in het land. Volgens officiële cijfers van de Algerijnse overheid ging het in de jaren negentig om ruim 6.000 mensen. De overheid heeft nooit duidelijkheid gegeven over het lot van deze vermiste mannen en vrouwen.
Nassera Dutour zet zich sinds de verdwijning van haar zoon Amine in 1997 in om de stilte rond de verdwijningen te doorbreken. Ze is woordvoerder van de Collective of the Families of the Disappeared in Algeria (CFDA).

Nassera Dutour bevond zich in Frankrijk toen ze hoorde van de verdwijning van haar zoon. Het bericht sloeg in als een bom. Dutour: ‘In eerste instantie was ik in een shock. Ik kon het niet geloven en begreep er niets van.' Ze nam het vliegtuig naar Algerije om haar beklag te doen bij de autoriteiten. Overal zocht ze hem, overal vroeg ze naar hem.

Ze ging op zoek naar mensen die op dezelfde dag als de verdwijning van Amine iemand kwijt waren geraakt. Al snel kwam ze erachter dat het om heel veel gevallen ging. Sommigen verwezen haar door naar het militair tribunaal. Eenmaal daar, verbaasde ze zich over de wachtrij. Het idee dat ze haar zoon terug moest krijgen, hield haar wakker. Bovendien maakte de reactie van de politie die aangaf haar zoon te moeten vergeten, haar woest. Vanaf toen is ze alle getuigenissen gaan verzamelen en iemand van Amnesty International vertelde haar dat ze ze naar Londen moest faxen. Haar strijd tegen het staatsterrorisme ging van start.

Regisseur Alberto Bougleux werkte al lange tijd als documentairemaker. Hoewel hij via het nieuws altijd wel wist van het staatsterrorisme in Algerije, was hij niet op de hoogte van de ernst van de zaak. Per toeval kwam hij Dutour tegen in Barcelona. Haar verhaal maakte veel indruk op hem. Hij voelde de drang om er iets mee te doen vanuit een activistisch oogpunt, maar ook omdat hij Dutour een fantastische vrouw vond. Veel voorwerk voor de documentaire was al gedaan, omdat Dutour al verschillende journalisten had ingeschakeld voor de documentatie van de getuigenissen.

Vanuit het publiek kwamen veel steunbetuigingen en de grote vraag: wat kunnen we doen om hier iets aan te veranderen? Dutour: ‘Het is van belang dat de wereld op de hoogte wordt gebracht hiervan. Het is van belang dat vooral de internationale gemeenschap ervan weet, zodat de president van Algerije hierover ter verantwoording wordt geroepen.' Bougleux: ‘Spread the message. Kopieer de film en geef hem aan iedereen om je heen.'

sidebar image

Chanson pour Amine

Search Movies

Site search

Newsletter Festivalpaper
Twitter Facebook Youtube