Sinner in Mecca Nice People Atomic Heart
Rainbow Still Experimenter Krigen
Frame by Frame This is Exile The Land of the Enlightened

Mnikelo Ndabankulu uit 'Dear Mandela' spreekt met passie, moed en hoop

Het is soms verbazingwekkend hoe mensen in de meest uitzichtloze en onveilige situaties zoveel verve, kracht en moed kunnen uitstralen. Of misschien is het wel juist zo dat in de meest benarde omstandigheden duidelijk wordt hoe veerkrachtig en sterk mensen kunnen zijn. Wie activist Mnikelo Ndabankulu, geportretteerd in de film  Dear Mandela, ziet spreken over de situatie in zijn land, kan niet ontkennen dat deze jonge Zuid-Afrikaan barst van de wil en passie om iets te veranderen, om een betere toekomst te garanderen voor zijn mensen. Ook al kost het hem zijn onderkomen, bezittingen en zelfs misschien zijn leven.

Na de vertoning van Dear Mandela op dinsdag 27 maart, tijdens het Movies that Matter Festival 2012, was er een nagesprek met Mnikelo, filmmakers Dara Kell en Christopher Nizza en journalist en Zuid-Afrika kenner Bart Luirink, onder leiding van schrijver Babah Tarawally.

Op Tarawally's vraag of hij er niet tegenop ziet om weer naar de sloppenwijken terug te gaan, antwoordt Mnikelo: “Het is een heerlijk hotel, ik wou dat ik het bed mee kon nemen naar huis. Maar ik zou hier niet willen blijven wonen. Mijn thuis is voor mij alles: ik kan niet wachten tot ik weer terug kan. Al heb je nog zo’n lelijke man of vrouw: voor jou is dát je king of queen. Zo is mijn thuis ook míjn kingdom.”

Ook al heeft hij dan niet écht een thuis meer, want zijn hut is verwoest en hij is dagelijks in gevaar, Mnikelo spreekt met hartstocht en hoop over zijn land. Voor hem en de duizenden andere slum dwellers die de sloppenwijken van Zuid-Afrika bevolken, is de toekomst zeer onzeker.

Toen de ANC partij van Mandela in 1994 aan de macht kwam, werd er beloofd dat er binnen korte tijd huizen gebouwd zouden worden voor de arme bevolking. Nu, meer dan tien jaar later, is daar nog niks van terecht gekomen, terwijl de populatie in de townships inmiddels is verdubbeld. Wel besloot de regering volgens de zogenaamde ‘Sloppenwet’ de slums te ruimen en mensen zonder pardon hun huizen uit te jagen. Het weinige bezit dat de arme slum bewoners hebben, wordt in brand gestoken of kapot gemaakt. Ook verbiedt de sloppenwet het om nieuwe nederzettingen te bouwen. Hele gezinnen blijven dakloos achter, zonder enig perspectief op een fatsoenlijk onderkomen.

Samen met de jonge activisten Mazwi en Zama, die ook in de sloppenwijken wonen, is Mnikelo actief in de in 2005 opgerichte organisatie Abahlali baseMjondolo (‘Mensen van de hutten’). Ze verzetten zich tegen de Sloppenwet, die ze beschouwen als een nieuwe vorm van apartheid, en stapten naar de rechter.

“We vragen niet om luxe. We willen geen landhuizen, dure spullen of auto’s. Wat we vragen is ons basisrecht: een recht op een fatsoenlijk onderkomen. Een dak boven ons hoofd en basisvoorzieningen zoals schoon water. Het is niet zo dat er geen geld is: wij betalen allemaal belasting. Dus het geld is er: het wordt gewoon verkeerd besteedt of door corrupte ambtenaren weggesluisd.”

Het werk dat Mnikelo doet voor Abahlali wordt hem door de regering niet in dank afgenomen. De leider van de activistische organisatie zit momenteel ondergedoken: zijn huis en bezit zijn verwoest. Het ANC lijkt zich te keren tegen de mensen waar het ooit zo hard voor heeft gevochten. Het probleem is echter complex, omdat veel Afrikanen Nelson Mandela beschouwen als de ultieme bevrijder van het volk. Kritiek op hem of de ANC is niet populair, zelfs niet onder de arme bevolking in de sloppenwijken. Ook Mnikelo is niet veilig; hij loopt dagelijks gevaar te worden vermoord door tegenstanders van zijn werk. Maar hij laat zich niet de mond snoeren:

“Het geeft mij meer kracht, moed en vooral een goed gevoel in mijn ziel om te weten dat ik vecht voor een goed doel. Liever leef ik zo en loop ik iedere dag het gevaar te worden omgebracht, dan dat ik zit weg te kwijnen in een hoekje, ontevreden over wat de regering ons aandoet. Op een dag zal het veranderen, daar geloof ik in: tot die tijd blijven we doorvechten. The power is ours!”

Ga naar http://abahlali.org/ om meer te weten te komen over de activiteiten van Mnikelo.

sidebar image

sidebar image

sidebar image

sidebar image

sidebar image

sidebar image

Zoeken in Films

ZOEKEN ALGEMEEN

Nieuwsbrief Festivalkrant
Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook Volg ons op Youtube