China Blue Danny's Parade Een giraf in de regen
The Act of Killing Ghezi Plein - Istanbul 2013 Garage Olympo
Angry Man China Blue Korean Army Girls

Kindsoldaat en traumacounselors over oorlogskinderen

30 maart 2011

"Ik heb mijn jeugd verloren, maar mijn toekomst nog niet. Hoop houdt mij overeind," zo sprak oud-kindsoldaat David Majur uit Soedan, tijdens het panelgesprek na de vertoning van de documentaire Children of War op dinsdag 29 maart.

David Majur is vroeger ontvoerd door de rebellen van the Sudanese People Liberation Army en tegenwoordig voorlichter voor War Child in Nederland. Naast hem namen Jane Ekayu uit Oeganda, te zien in de documentaire als kind traumacounselor, en Frere Emmanuel Ntakarutimana, directeur van Centre Ubuntu in Burundi, een organisatie die psychosociale trainingsprogramma's in Burundi inzet die bijdragen aan vrede, verzoening en wederopbouw in dit door oorlog en geweld geteisterde land, deel aan het panelgesprek. Psychiater Marjolein van Duijl heeft veel ervaring in het werken met getraumatiseerde mensen in Nederland en Oeganda. Antropoloog Peter Ventevogel leidde het gesprek.

Druppel in de oceaan

Children of War volgt drie jaar lang een groep voormalige kindsoldaten in een rehabilitatiecentrum in het noorden van Oeganda. De kinderen ondergaan een proces van traumatherapie en verwerking. Frere Emmanuel Ntakarutimana: "Het centrum is als een druppel in de oceaan, maar je moet ergens beginnen. De problemen in het land zijn zo complex. Want wat gebeurt er met de families? Iedereen heeft een oorlogstrauma en hoe kunnen die trauma's samengaan? De hele samenleving is verwoest. Toch moeten we niet hulpeloos zijn, maar doen wat we kunnen."

Verzoening

Jane Ekayu licht toe dat het centrum inmiddels bezig is met het reintegreren van de kinderen in de samenleving: "Hierbij hebben we echt hulp nodig van de internationale gemeenschap. Hun huizen zijn vaak verwoest en velen kunnen niet naar school. Bovendien moeten ze weer opgenomen worden in hun families." Sommige meisjes zijn jarenlang seksslavin geweest en hebben inmiddels kinderen gekregen van de rebellen. "Dat betekent dat deze meisjes bij hun families aankomen met soms twee of drie kinderen. In veel gevallen worden deze kinderen niet geaccepteerd door de familie. Wij moet ervoor gaan zorgen dat families de kinderen wel gaat accepteren, zodat de meisjes er niet alleen voor staan."

In het instituut van Jane proberen de counselors door kinderen elkaars situatie te laten begrijpen, verzoening teweeg te brengen: "Zo hadden we op een gegeven moment twee jongetjes op één kamer, waarvan de één de moeder van de ander had vermoord. In zo'n geval proberen we beide kinderen te laten inzien hoe de ander zich voelt."

De duivel verdrijven

In de film is te zien dat de kinderen ook op religieuze wijze worden geholpen. Deze behandeling kan voor buitenstaanders vreemd over komen. Marjolein van Duijl: "Er zijn vele manieren om met een trauma om te gaan. De kerk zegt in dit geval dat het kind bezeten is en dat de geesten verwijderd moeten worden. De priester praat met de geest en wil uitvinden wat deze wil om hem te verdrijven."

De vertoning en het panelgesprek presenteerde Movies that Matter in samenwerking met War Trauma Foundation.

Tweet plaatsen Update plaatsen Update plaatsen
Zoeken in Films

ZOEKEN ALGEMEEN

Nieuwsbrief Festivalkrant
Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook Volg ons op Youtube