China Blue Danny's Parade Een giraf in de regen
The Act of Killing Ghezi Plein - Istanbul 2013 Garage Olympo
Angry Man China Blue Korean Army Girls

Panelgesprek Reporter over de toekomst van de journalistiek

29 maart 2010

Heeft kwaliteitsjournalistiek nog in een toekomst? Hoe verhouden geëngageerde journalisten zich tot objectieve berichtgeving en welke rol speelt financiering hierin? Over deze vragen werd onder leiding van Rindert de Groot (World Connectors) gediscussieerd door Renée Postma (chef buitenlandredactie NRC Handelsblad), Hans Jaap Melissen (verslaggever voor de Wereldomroep) en journalisten Jelle Brandt Corstius (zie foto) en Antoinette de Jong.
In de documentaire Reporter reist Pulitzer Prize-winnaar Nicholas Kristof voor zijn column in The New York Times de hele wereld af, op zoek naar belangrijk wereldnieuws. Hij schrijft aangrijpende verhalen over mensen die ernstige mensenrechtschendingen meemaken. Kristof weet namelijk als geen ander dat zijn Amerikaanse lezers niet geïnteresseerd zijn in droge statistieken. Reporter is dus niet alleen het verhaal over een onderbelicht conflict in Afrika, maar ook een pleidooi voor goede journalistiek.
De gemiddelde buitenlandverslaggever zou dromen van het budget en de vrijheid die Nicholas Kristof van zijn opdrachtgever krijgt. Volgens Renée Postma is het cruciaal dat journalisten de vrijheid krijgen om zelf te kunnen reizen naar plekken om op zoek te gaan naar nieuws. “Persbureaus als Reuters trekken steeds meer van hun mensen weg uit bepaalde gebieden. Hierdoor worden onze oren en ogen steeds dover en blinder voor wat er in de wereld gebeurt”, aldus Postma.
Zeker geld kan een journalist afhankelijk maken van waar naartoe wordt afgereisd en waar over wordt geschreven. Hans Jaap Melissen vertelt dat journalisten met genoeg geld voor een enkeltje Eindhoven onder begeleiding van Defensie naar Uruzgan kunnen afreizen. Maar dat gaat wel ten koste van onafhankelijkheidspositie van journalisten. Alle teksten worden dan door Defensie gelezen en kan er zomaar geschrapt worden vanwege veiligheidsoverwegingen. Om niet-embedded naar Afghanistan af te reizen is een stuk duurder, maar betekent wel dat journalisten onafhankelijk kunnen schrijven.
Een andere bedreiging voor de buitenlandjournalistiek komt vanuit de lezer. Volgens Postma is er een steeds verder afnemende belangstelling voor nieuws uit het buitenland. Bovendien is er volgens het panel niet meer echt een publieke zender die bepaalt welk nieuws belicht wordt. Het nieuws wordt steeds meer gedicteerd door reclameopbrengsten en kijkcijfers. Hierdoor neigen actualiteitenprogramma’s zoals Netwerk steeds meer naar lokaal sensatienieuws, omdat kijkers steeds sneller wegzappen bij nieuws over de EU of de zoveelste burgeroorlog in Afrika.
De verwachtingen over de toekomst van de journalistiek van het panel zijn verdeeld. Antoinette de Jong stelt dat er nog harde klappen gaan vallen. “De journalistiek is op sterven na dood.” En ook Melissen is niet optimistisch. Hij vreest dat de journalistiek door kijkcijfers in de verdrukking komt en “journalisten met zijn allen in de tuin van Milly Boele belanden” om verslag te moeten doen. Jelle Brandt Corstius is wat optimistischer. “Sinds het ontstaan van internet, zegt iedereen dat de kranten gaan verdwijnen, maar dat geloof ik niet.” Mooie verhalen en uitgebreide reportages zullen volgens Brandt Corstius het harde nieuws meer gaan vervangen. Postma voegt hieraan toe dat mensen behoefte hebben aan uitgebreidere informatie dan het nieuws dat zij via nieuwe media ontvangen. Zeker in tijden van crisis, wanneer mensen echt willen weten hoe het zit, dan worden kranten beter verkocht.

Tweet plaatsen Update plaatsen Update plaatsen
Zoeken in Films

ZOEKEN ALGEMEEN

Nieuwsbrief Festivalkrant
Volg ons op Twitter Volg ons op Facebook Volg ons op Youtube