Dian Maharani

Vechten voor volgende generaties

Dian Maharani was nog maar een tiener toen ze een van de machtigste bedrijven van Indonesië aanpakte. In de voetsporen van haar moeder is ze vastberaden door te gaan tot zij en haar dorpsgenoten worden gehoord.

‘Alles veranderde toen ik zes jaar oud was,’ zegt Dian Maharani aan het begin van de documentaire Grit. ‘Er was een tsunami van modder. We renden voor ons leven.’

In mei 2006 werd het dorp Sidoarjo op Oost-Java getroffen door een ramp. Een boor van de olie- en gasmaatschappij Lapindo raakte een ondergronds reservoir met hete modder. Hierdoor ontstond een moddervulkaan, die op zijn hoogtepunt 180.000 m3 modder per dag uitspuwde. De eruptie is sindsdien niet gestopt, en gaat naar verwachting door tot minimaal 2030. Twintig mensen kwamen om het leven en bijna veertigduizend mensen raakten ontheemd. De modder bedekte zestien dorpen. Een eens weelderig groen landschap veranderde in een zwarte woestijn van opgedroogde modder.

Jarenlang weigerde Lapindo de verantwoordelijkheid te nemen. Een van de meest uitgesproken activisten voor compensatie voor de getroffen dorpelingen, was Dians moeder Harwati. Dian zelf, toen nog maar een tiener, sloot zich aan, zoals te zien in de film Grit, die wordt vertoond op het Movies that Matter Festival 2019, waar Dian Maharani speciale gast is. ‘Ik hoop dat de film de wereld laat zien wat er echt is gebeurd in Sidoarjo,’ zegt Dian. ‘Het is het verhaal van een machtig bedrijf dat niet verantwoordelijk wordt gehouden voor de vernietigende gevolgen van zijn eigen nalatigheid.’

Onlangs ontvingen de slachtoffers overheidspasjes voor gezondheidszorg. ‘Een stap vooruit,’ zegt Dian, ‘maar er is nog steeds geen vooruitgang als het gaat om de schade aan milieu, onderwijs en economie.’ Dian, die tegenwoordig mensenrechten studeert, zegt dat ze doorgaat met de strijd: ‘We vechten voor volgende generaties, voor het volledige herstel van onze maatschappij.’